رباعی شمارهٔ ۱۳۲ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون درد تو بر دلم شبیخون آورد
دندانت موافق دلم گشت به درد
اندر همه تن نبود جز دندانت
کو با دل من موافقت داند کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر بیان می‌کند که درد عشق به او فشار می‌آورد و دندان محبوبش تنها چیزی است که با دل او هم‌راستا شده است. در واقع، تنها درد ناشی از دندان محبوبش را حس می‌کند و باقی اعضای بدنش هیچ احساسی ندارند.