رباعی شمارهٔ ۱۳۵ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روزی فلکم بخت بد ار باز آرد
از این دل گم بوده خبر باز آرد
هجران بشود آتشم از دل ببرد
وصل آید و آبم به جگر باز آرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر امیدوار است که روزی روزگار بدش تغییر کند و خبری از دل گمشده‌اش بیابد. او به یاد می‌آورد که با پایان هجران، آتش دلش خاموش خواهد شد و با وصل معشوق، شادی و آرامش به دلش باز خواهد گشت.