نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۴۴ خاقانی

خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دندان من ار دوش لبت رنجان کرد

تب با تن من به رنج صد چندان کرد

چون دست درازی به لبت دندان کرد

تب خال چرا لب مرا بریان کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از درد و رنجی که دندانش به خاطر لب معشوقش به او تحمیل کرده، صحبت می‌کند. او احساس تب و حال بدی دارد که ناشی از این درد است. در نهایت، او می‌پرسد که چرا لب معشوقش اینقدر او را رنجور کرده است.