رباعی شمارهٔ ۱۵۲ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دُرّی که شب افروزتر از اختر بود
از گوهر آفتاب روشن‌تر بود
بربود ز من آنکه تو را رهبر بود
مانا که کلاه چرخ را درخَور بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر در وصف دختری صحبت می‌کند که زیباتر از ستاره‌ها و درخشان‌تر از خورشید است. او به شدت تحت تأثیر این زیبایی قرار گرفته و به نوعی از آن دختر حسرت می‌خورد. در انتها، به اشاره‌ای به مقدر بودن و تقدیر اشاره می‌کند که این زیبایی و عشق در حالت خاص خود، گویای سرنوشت اوست.