نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۹۹ خاقانی

خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در عشق تو شد موی زبانم به گزاف

کان موی میان ز غم دلم کرد معاف

بر هر سر موی من غمت راست مصاف

موئی شده‌ام به وصف تو موی شکاف

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از عشق خود صحبت می‌کند و می‌گوید که در این عشق زبان او به طور دیوانه‌واری به سخن آمده است. او احساس می‌کند که موی او به دلیل غم عشق، آزاد شده است و غم او به هر نقطه‌ای از وجودش حمله‌ور شده است. در نهایت، او خود را مانند مویی می‌بیند که در وصف محبوبش شکاف خورده است.