رباعی شمارهٔ ۲۰۱ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره احساس درد و غفلت است. شاعر به دردی اشاره می‌کند که خود از آن بی‌خبر است، در حالی که بر دلش عشق و مهری وجود دارد. او در این ابیات در نظر دارد برای درد خود و حقایق زندگی، به نوعی انصاف و عدالت بخشد و در برابر ناعدالتی‌ها و دست‌های باطل ایستادگی کند. در واقع، شاعر به تضاد بین درد و عشق و همچنین حق و باطل می‌پردازد.