رباعی شمارهٔ ۲۶۷ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای روی تو محراب دل غمناکان
وی دست تو سرمایهٔ بر سر خاکان
روزی که روند سوی جنت پاکان
جز تو که کند شفاعت بی‌باکان
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و مقام والای باری تعالی و نقش او در شفاعت بندگان می‌پردازد. شاعر از دل غمناک انسان‌ها و امید آنها به رحمت خدا سخن می‌گوید و بر این باور است که در روز قیامت، تنها خداست که می‌تواند شفاعت بدون گناهکاران را کند. به عبارت دیگر، شاعر بر اهمیت خداوند به عنوان پناهگاه و شفیع بندگان در روز حساب تأکید دارد.