رباعی شمارهٔ ۲۷ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دستی که گرفتی سر آن زلف چو شَست
پائی که ره وصل نوشتی پیوست
زان دست کنون در گِل غم دارم پای
زان پای کنون بر سر دل دارم دست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی حس دوگانه عشق را بیان می‌کند. شاعر به یک دست اشاره می‌کند که به زلف معشوق اشاره دارد و از یک پا که به وصل و نزدیکی اشاره می‌کند، یاد می‌کند. اما هم‌زمان بیان می‌کند که اکنون آن دست در غم است و آن پا بر دل او قرار دارد. به طور کلی، این ابیات نشان‌دهنده‌ی تضاد بین شادی وصل و اندوه جدایی هستند.