رباعی شمارهٔ ۲۷۷ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خاقانی را غم نو و درد کُهُن
آورد بدین یک نفس و نیم سُخُن
تا من به تو زندهام به دل کس نکُنم
چون من رفتم تو هرچه خواهی میکُن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
خاقانی در این شعر به بیان احساسات خود درباره غمهای تازه و دردهای قدیمیاش میپردازد. او میگوید که تا زمانی که زنده است، کسی را ناراحت نخواهد کرد. اما به محض اینکه از دنیا برود، هر کس میتواند هر کاری که میخواهد انجام دهد.