نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۲۸۰ خاقانی

خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

کو آن می دیرسال زودافکن تو

محراب دل من ز حیات تن تو

میخانه مقام من به و مسکن تو

خم بر سر من، سبوی در گردن تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به عشق و زیبایی می‌پردازند. شاعر به محبوب خود اشاره می‌کند و احساس عمیق خود را نسبت به او بیان می‌دارد. یادآور می‌شود که وجود محبوبش (می‌دیرسال) برای او معنایی عمیق و پر از زندگی دارد. همچنین، میخانه نماد عشق و سادگی اوست و سبوی در گردن محبوب، نشان‌دهنده نزدیکی و وابستگی شاعر به اوست. به طور کلی، این اشعار احساسات عاشقانه و دلبستگی شاعر را به تصویر می‌کشند.