رباعی شمارهٔ ۳۰۵ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به دوستش می‌گوید که پس از آن روزی که به وصال هم رسیدند، شب‌های جدایی چقدر طولانی و سخت شده است. در پاسخ، دوستش می‌گوید که در این شب‌های طولانی چه گناهی وجود دارد، چرا که شب در واقع زمان جدایی است که آن را تیره و تار کرده است.