رباعی شمارهٔ ۳۰۶ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا زلف تو بربست به رخ پیرایه
بر عارض تو فکند مشکین سایه
ای حور جنان تو پیش من راست بگو
شیر تو که داده است، که بودت دایه؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند که زلف‌هایش بر چهره‌اش سایه افکنده و او را شبیه حوریان بهشت می‌داند. شاعر از معشوق می‌خواهد که راست بگوید چه کسی او را در این زیبایی یاری کرده است.