نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۳۴۲ خاقانی

خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرای

جان را به وداع کوتهی رو بنمای

از جور تو در سفر بیفشردم پای

دل را به تو و تو را سپردم به خدای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از شهر خود وداع می‌کند و احساس دل‌گرفتگی و دوری را بیان می‌کند. او به خداوند پناه می‌برد و دلش را به او می‌سپارد، زیرا از سختی‌ها و مشکلاتی که در سفر به دلیل شهر خود تجربه کرده، رنج می‌برد.