رباعی شمارهٔ ۳۴۴ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر به زیبایی از شب‌های سده و زلف‌های مغان سخن می‌گوید. شاعر اشاره می‌کند که در این شب‌ها جامی مملو از باده خوش دارد و به یادآوری سال‌ها و جشن‌های سده می‌پردازد، در حالی که به زیبایی زلف و چهره آتشین معشوق نیز اشاره شده است.