رباعی شمارهٔ ۳۴۳ خاقانی
خاقانی شروانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روزی که سر زلف چو چوگان داری
آسیمه دلم چو گوی میدان داری
آن شب که همی رای به هجران داری
آفاق به چشم من چو زندان داری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند که همچون چوگان، زلف‌هایش فریبنده است و دل شاعر را به حالتی آشفته و ناآرام می‌کشاند. شاعر همچنین به شب‌هایی اشاره می‌کند که معشوق غم هجران را به دل می‌افکند و در چشم او جهان به صورت یک زندان جلوه‌گر می‌شود.