رباعی شمارهٔ ۴۷ خاقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به نوعی پرسش‌های فلسفی و استعاری اشاره دارند. در آن از قاعده‌ها و اصول زندگی و تأثیرات آن‌ها صحبت می‌شود. به این معنا که اگر حمایت و سایه‌ای نباشد (سقف سقف)، فایده‌ای نخواهد بود. همچنین وقتی نان و نعمت را به کسی ندهی، دیگر معنای خوبی و فایده‌ای نخواهد داشت. در نهایت، این اشعار به این نکته می‌رسند که بدون فراهم کردن نیازهای اساسی، آمدن یا بودن انسان‌ها بی‌معناست.