شمارهٔ ۱۰۵ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای برگ گُلت به مشک ناب آبستن
وی مردم چشم ما به آب آبستن
بر یاد رُخت روح فزاید به صبوح
گردد مه نو به آفتاب آبستن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و لطافت گل اشاره دارد و می‌گوید که نگاه مردم به آن گل، مانند انتظار به بارش آب است. او همچنین به یاد محبوبش در زمان صبحگاه اشاره می‌کند و می‌گوید که با یاد او، روحش تازه و شاداب می‌شود و مانند ماه نو، در آفتاب شکوفا می‌گردد.