شمارهٔ ۱۰۷ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار از درد جدایی و غم ناشی از عشق سخن می‌گوید. او می‌گوید که به معشوقش دل داده است اما این عشق او را رنج می‌دهد. فراق معشوق به قلب او آسیب می‌زند و هر کجا می‌رود، یاد او همراهش است و او را نمی‌گذارد که از درد رهایی یابد.