شمارهٔ ۱۱۶ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن ماه که بر میان کمر سازد موی
از سنبل سیراب نماید گُل روی
گفتم «سر زلفت دلم از دست ببرد»
در تاب شد و گفت «پراکنده مگوی»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت زنی اشاره می‌کند که با موی خود بر کمرش ظاهری دلربا دارد و از گل‌برگ‌ها سیراب است. شاعر بیان می‌کند که وقتی او به زلف‌های خود اشاره کرد، دلش به شدت تحت تأثیر قرار گرفت و زن در پاسخ به او می‌گوید که نگران نباشد و پراکندگی احساساتش را ناچیز جلوه می‌دهد.