شمارهٔ ۱۴ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چهار بیت بیانگر احساس عمیق عشق و دلتنگی شاعر است. او به شخصی محبوب اشاره می‌کند که در شب، زیبایی و جلوه‌اش دل او را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. شاعر از آتش عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید که قلبش را می‌سوزاند و قد و قامت معشوق را با سرو بلند تشبیه کرده و نشان‌دهنده تأثیر او بر جهان اطرافش است.