نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای سرو سهی که قد و بالات خوش‌ست

آن دُرج پر از لؤلؤی لالات خوش‌ست

گیسوی دراز را میفکن بر دوش

کآن شعر سیه بر قد و بالات خوش‌ست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی یک فرد (که به او "سرو سهی" اطلاق شده) اشاره دارد و از قد و قامت و زیبایی او تمجید می‌کند. شاعر به زیبایی گیسوی او و شکوه و جذابیتش اشاره می‌کند و می‌گوید که این ویژگی‌ها بسیار دلنشین و خوشایند است.