شمارهٔ ۳۰ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنک دل از مهر رخت جان نبرد
دانی که چه بر من از غمت می‌گذرد؟
من نیستم آن که ناظر روی توام
در دیدهٔ من کسی‌ست کو می‌نگرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر از احساس عمیق خود نسبت به محبوب صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که دلش نمی‌تواند از محبت معشوق جدا شود و غم و اندوه ناشی از دوری او را به شدت آزار می‌دهد. شاعر همچنین اشاره می‌کند که او دیگر قادر به دیدن چهره محبوب نیست و در چشمانش کسی دیگر را می‌بیند. احساسات شدید و دردناک ناشی از عشق و فاصله در این ابیات به خوبی تصویر شده است.