نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۱ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون طره ز پای یار سر برگیرد

در حال دگر سرکشی از سر گیرد

آن رخ که بود برو نشان در دوست

هر دم فلکش ز مهر در زر گیرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد. وقتی که معشوق با موهایش بازی کند، همه چیز تغییر می‌کند و حالتی از شور و هیجان به وجود می‌آورد. همچنین اشاره شده که چهره زیبا و دل‌انگیز او در هر لحظه مانند یک ستاره در آسمان می‌درخشد. به طور کلی، این شعر احساسات عاشقانه و تأثیرگذاری معشوق را بر شاعر بیان می‌کند.