نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۲ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هر دم ز دلم آتش عشق افروزد

وآتش ز من سوخته سوز آموزد

می سوزم از آنک در وجودم نم نیست

شک نیست که خون خشک بهتر سوزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از شعله‌های عشق صحبت می‌کند که هر لحظه در دلش زبانه می‌کشد و بر آتش وجودش می‌افزاید. او می‌گوید که از این عشق می‌سوزد، زیرا در وجودش چیزی از عشق نیست، و اعتراف می‌کند که حتی خون خشک هم بهتر از این حالت می‌سوزد.