شمارهٔ ۴۹ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به احساس غم و عشق شکست‌خورده اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر کسی از عشق دل‌سرد شده و دلی شکسته دارد، حتی دلتنگی و اشک‌هایش هم نمی‌تواند مشکلاتش را حل کند، همان‌طور که زمانی که حلوا آب‌نمی‌شود، قند و شیرینی لب‌هایش بی‌فایده خواهد بود.