شمارهٔ ۵۱ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون سوز غم تو از جهان برخیزد
از هستی ما نام و نشان برخیزد
بر خاک سر کوی تو رفتیم به باد
تا خود چه غبار ازین میان برخیزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره اندوهی عمیق و تأثیر آن بر زندگی فرد است. شاعر بیان می‌کند که وقتی غم محبوبش از دنیا رخت بربندد، اثر آن بر وجود او از بین می‌رود و نشانه‌ای از او باقی نخواهد ماند. در نهایت، او یادآور می‌شود که در مسیر عشق و دلبستگی‌اش، چقدر از خود و هستی‌اش sacrificed کرده است و امیدوار است که از این غبار عاطفی چیزی برمی‌خیزد.