شمارهٔ ۵۲ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشمم که ز خون، رخم منقش بیند
در خواب اگر آن دو زلف سرکش بیند
عیبی نبود چرا که شب‌های دراز
مخمور، همه خواب مشوش بیند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت زلف معشوق اشاره می‌کند که در خواب، چشمش را به خون خود آغشته می‌بیند. او به طولانی بودن شب‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که در این شب‌های دراز، حالت مستی و خواب آلودگی، او را به خواب‌های ناآرام دچار می‌کند.