شمارهٔ ۵۸ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشمم چو بر آن قامت رعنا افتد
بس فتنه که در عالم بالا افتد
بینی تن من در آب سرچشمهٔ چشم
چون موی که در میان دریا افتد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره می‌کند که وقتی به آن می‌نگرد، احساساتی پرشور و فتنه‌انگیز در دلش ایجاد می‌شود. او می‌گوید که این جذبه به حدی است که گویا وجودش در آب چشمه‌ای قرار دارد، به‌گونه‌ای که زیبایی آن شخص مانند مویی است که در دریا افتاده و محو می‌شود.