شمارهٔ ۷۰ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای شمع! دلم یافته از مهر تو نور
وی جوهر! جان را ز جمال تو سُرور
ابروی تو پیوسته از آن روی خوش‌ست
کز صحبت مستان نبوَد یک دم دور
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار بیانگر احساس عمیق عشق و محبت نویسنده به معشوقش است. او معشوق خود را مانند شمعی می‌داند که به دلش روشنایی می‌بخشد و زیبایی چهره‌اش را مایه‌ی شادی و سرور جانش می‌داند. همچنین، ابروی معشوق را نشانه‌ای از زیبایی می‌شمارد که همیشه در خاطرش حضور دارد و از خوشی و زیبایی او هیچگاه دور نشده است.