شمارهٔ ۷۵ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از نواختن مطرب و دل‌نوازی برای غمزدگان سخن می‌گوید، تا شاید دل‌های سوخته به نغمه‌ها پاسخ دهند. او همچنین به حالتی از ناامیدی اشاره می‌کند که شبیه به کبکی است که از دست رفته و دیگر به راحتی نمی‌تواند در قفس بازگردد.