نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۹۸ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

روزی که نه باغ بود و نی گل، نه سمن

یک لحظه نبود بی مِی آن سرو چمن

او بود و من و طرف لب جوی ولیک

بر طرف لب جوی نه او بود و نه من

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به یاد روزی می‌افتد که نه باغی وجود داشت و نه گلی رویید. آن روز لحظه‌ای بدون میگساری نبود. او و معشوقش در کنار جوی آبی بودند، اما حالا نه او هست و نه خودش در آنجا. شاعر احساس تنهایی و فقدان را منتقل می‌کند.