شمارهٔ ۹۱ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
آن فتنه که تا ماش به چنگ آمده‌ایم
با هستی خویشتن به جنگ آمده‌ایم
می‌گفت دلم با نمک از غایت شور
کز پستهٔ او نیک به تنگ آمده‌ایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به نوعی از درگیری و چالش در زندگی اشاره دارد. او از جنگ با خود و وجودش سخن می‌گوید و احساساتی چون شور و شوق را به تصویر می‌کشد. عشق یا محبت به کسی، که نماد پسته است، باعث شده تا او در این کشمکش درونی بیشتر غرق شود. به طور کلی، شعر به تضاد عواطف و پیچیدگی‌های عشق و زندگی اشاره دارد.