شمارهٔ ۱۲ - وله خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / المطائبات و المقطعات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تا چند کنی عرض عروض ای ز جهالت
ناکرده جوی حاصل و مغرور بتحصیل
بس زن که بود نادره گوی و سخن آرای
نی همچو شما غرّه بدرّاعه و مندیل
از وزن چه پرسید که بیرون ز شمارست
مفعول و مفاعیل و مفاعیل و مفاعیل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به نقد افرادی می‌پردازد که به دانش و هنر خود بسیار مغرور هستند اما در واقع از عمق مطلب آگاهی ندارند. شاعر به آنها می‌گوید که بر اساس ظاهرسازی و تظاهر به علم، خود را فریب ندهند و به آنچه در واقعیت می‌دانند، توجه کنند. همچنین اشاره می‌کند که وزن‌های شعری از معیارهای واقعی شعر نیست و نباید به ظاهر آنها دلخوش بود.