شمارهٔ ۱۰۹ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها بیان می‌کند که عشق و دل باختگی به جانان محتوایی عمیق و پیچیده دارد. اگرچه کسانی دل دارند، اما توانایی و آرامش واقعی را ندارند. او به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند، اما در عین حال، نشان می‌دهد که این جذابیت همیشه فراموش‌ نشدنی و دلربا نیست. به ویژه جایی که می‌گوید اگرچه در دلش برای معشوق احساسی قوی دارد، به سبب درد عشق، آرامش را از دست داده است. در انتها، شاعر به ناامیدی در پیدا کردن درمان برای درد عاشقی اشاره می‌کند که این درد هرگز پایان نمی‌یابد.