شمارهٔ ۲۹۷ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و جذابیت محبوب است که از او به عنوان "نرگس مست" یاد می‌شود. شاعر عشق و اشتیاق خود را به محبوبی که باعث فتنه و جذابیت در دل‌ها شده، بیان می‌کند. او به توصیف زیبایی‌های محبوب می‌پردازد، از جمله چهره‌اش که همچون ماه درخشان است و زلف‌هایش که به شب غمگین می‌مانند. همچنین، باده و دل‌باختگی را به عنوان نمادهای عشق و لذت از زندگی معرفی می‌کند. در نهایت، شاعر دعوت می‌کند تا جشن و شادی برپا شود و از زیبایی‌های عشق و عشق‌بازی لذت ببرند.