شمارهٔ ۴۷ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
هنوزت نرگس اندر عین خوابست
هنوزت سنبل اندر پیچ و تابست
هنوزت آب در آتش نهانست
هنوزت آتش اندر عین آبست
هنوزت خال هندو بت پرستست
هنوزت چشم جادو مست خوابست
هنوزت سنبل مشکین سمن ساست
هنوزت برگ گل سنبل نقابست
هنوزت ماه در عقرب مقیمست
هنوزت عقرب اندر اضطرابست
هنوزت گرد گل گرد عبیرست
هنوزت لاله در مشکین حجابست
هنوزت بر مه از شب سایبانست
هنوزت بر گل از سنبل طنابست
هنوزت لب دوای درد دلهاست
هنوزت رخ برای شیخ و شابست
هنوزت ماه در اوج جمالست
هنوزت شب نقاب آفتابست
هنوزت شکّر اندر پرّ طوطیست
هنوزت بر قمر پرّ غرابست
هنوزت در دل خواجو مقامست
هنوزت با دل خواجو عتابست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به وصف زیبایی و حالتی که هنوز در عالم خواب و خیال وجود دارد پرداخته است. در این متن، تصویرهایی از گل‌ها، آتش و آب، و زیبایی‌های طبیعی ارائه شده است که نشان‌دهنده عشق و ارتباط عمیق میان عواطف و احساسات شاعر است. هر بیت به توصیف جنبه‌ای از زیبایی یا حالتی می‌پردازد که هنوز در شرایط خاص خود باقی مانده، به نوعی گویای شوق و انتظار شاعر است. در نهایت، احساساتی مانند عشق و دلتنگی به وضوح در اشعار حس می‌شود.