شمارهٔ ۲۲۵ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از صبا (نسیم) می‌خواهد که پیام‌های مختلفی را به دیگران برساند. او از بلبل و گلستان صحبت می‌کند و داستان مور و سلیمان را روایت می‌کند. شاعر آرزومند است که دل دیوانه را تسکین دهد و خبر آدم سرگشته را به بهشت برساند. همچنین او می‌خواهد داستان پروانه و شمع را بگوید و به مرغ سحر اعلام بندگی کند. خواسته‌های دیگری نیز مطرح می‌شود، از جمله رساندن پیام‌های خوشحال‌کننده به بلبلان و طوطیان، و کمک به درویشان و تشنگان. شاعر خواستار خبر از یوسف گم‌شده و کمک به دل بیمار خود است و اشاره به درد و دل‌های خود می‌کند. او از این می‌نویسد که اگر از مایه‌ای درمان خبر داشته باشند، دل او را خوشحال کنند. در نهایت، شاعر به نگرانی‌های خود می‌پردازد و دعا می‌کند تا دردهایش برطرف شود. این شعر نشان‌دهنده آرزوها و دغدغه‌های عاطفی و انسانی شاعر است.