شمارهٔ ۱۰ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این دو بیت اشاره به جذابیت و زیبایی زلف معشوق دارد که دل را اسیر خودش کرده است. زلف‌های او به قدری زیبا و دلنشین هستند که نامش را به یاد می‌آورد و باعث ایجاد دلبستگی می‌شود.