شمارهٔ ۱۵ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شاعر به زیبایی صبحی دل‌انگیز را توصیف می‌کند که در آن گل‌ها در چمن می‌رویند و جمعی از افراد دور هم جمع شده‌اند. هنرمند آرزو دارد که در این محیط زیبا و دلنشین، در کنار گل‌ها حضور داشته باشد و از زیبایی‌ها لذت ببرد. این تصویر نمادین از شادی و زیبایی صبحگاهان، حس خوشایندی را به خواننده منتقل می‌کند.