شمارهٔ ۴۳ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این معناست که اگر شخصی با طلا و زر مرا به پیش شاه ببرد، باید بداند که آن ماه (دوست یا معشوق) چه نامی دارد. شاعر از ارزش و اهمیت توجه به هویت و نام محبوب سخن می‌گوید.