شمارهٔ ۵۴ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / معمّیات / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
آن یار که جان و دل گروگان ویست
صد بر سر قرض نه که نامش گردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به عشق و وابستگی عمیق به معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که کسی که جان و دلش به معشوق وابسته است، حتی اگر صد بار هم به او بدهکار باشد، باز هم نام او را با عشق و ارادت خاطر نشان می‌کند و از او نمی‌گذرد.