شمارهٔ ۵۶ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / معمّیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
ای ترک سمن عذار خونریز
گر زانک بصید می روی خیز
سگ را سرش از بدن جدا کن
در گردن آهوئی درآویز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به یک فرد ترک اشاره میکند و از او میخواهد که با جدیت عمل کند. او به این فرد توصیه میکند که اگر به شکار میرود، باید سر سگ را از بدنش جدا کند و این سر را به گردن آهویی آویزان کند. این تصویرسازی نمادین میتواند به نوعی به شجاعت و قدرت در مواجهه با چالشها اشاره داشته باشد.