نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۹ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / معمّیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

دندان عسس ز زیر و بالا بشکن

وانگه دهنش بدوز و دربند افکن

تا نام مه دلبر سیمین بر من

ماننده ی خورشید بدانی روشن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دندان عسس (که نماد ظلم و ستم است) اشاره می‌کند و خواستار شکستن آن می‌شود. او می‌خواهد دهن عسس را بدوزد و او را در بند کند. در پایان، شاعر به عشق و محبوب خود اشاره می‌کند و می‌گوید که نام محبوبش باید روشن و درخشان باشد، مانند خورشید.