نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۷۴ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / معمّیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

آنک افتاد چو ماهی دل من در دامش

ماهی از شست برون کن که بدانی نامش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این دو خط بیان می‌کند که دل او همچون ماهی در دام عشق گرفتار شده است و از معشوق می‌خواهد او را آزاد کند تا بتواند نام او را بشناسد.