شمارهٔ ۸۱ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به توصیف زیبایی و جلوه‌های خاص یک آفتاب درخشان و خوش‌رنگ می‌پردازد که همچون نقابی بر روی شراب نشسته است. به عبارت دیگر، تصاویر زیبایی از نور و رنگ را به وجود می‌آورد که در ترکیب با شراب معانی عمیق‌تری را ایجاد می‌کند.