شمارهٔ ۱۱ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به حالتی از مستی و شیفتگی اشاره دارد که ناشی از نوشیدن می لعل (شراب زیبا) است. او از دوستش می‌خواهد تا از جام عقیقین (جامی زیبا) آن لعل مذاب (شراب) را بریزد. شاعر بر اهمیت لحظات با ارزش زندگی تاکید دارد و می‌گوید این چند نفس که در کنار همنفسش دارد، باید مورد توجه قرار گیرد و از آن لذت ببرد.