شمارهٔ ۱۲ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به زیبایی و جذابیت چهره و زیبایی‌های معشوق اشاره دارد. زیبایی‌های او، مانند زلف‌های سیاه و لب‌های شکرینش، به شب و میوه‌های خوشمزه تشبیه شده‌اند. همچنین، از اشتیاق و هوس در مورد او سخن گفته شده که نشان‌دهنده‌ی جذابیت و تاثیر او بر دل شاعر است.