شمارهٔ ۱۱۳ خواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشمم چو نظر بر رخ یار اندازد
بر راه دلم ز غصّه خار اندازد
بس گوهر ناسفته که هر نیم شبم
در پای دو دیده بر کنار اندازد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شعر، شاعر بیان می‌کند که وقتی به چهره محبوبش نگاه می‌کند، دلش از غم و درد پر می‌شود. همچنین اشاره می‌کند که هر شب، زیبایی‌های پنهان و ارزنده‌ای را در چشمانش می‌بیند که در کنار اشک‌ها و غم‌هایش قرار می‌گیرد.