نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۵ خواجوی کرمانی

خواجوی کرمانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

مستان صبوحی چو سحر برخیزند

در سلسله ی زلف بتان آویزند

در باغ بروی نوعروسان چمن

در آب فسرده آتش تر ریزند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وصف حال مستان و عاشقان می‌پردازد که در صبح زود از خواب بیدار می‌شوند. آن‌ها در زلف‌های زیبا و جذاب دختران آویزان می‌شوند و در باغ به تماشای زیبایی نوعروسان می‌پردازند. همچنین، آن‌ها در کنار آب سرد، آتش عشق و شوق خود را نشان می‌دهند.