شمارهٔ ۱۱۷ خواجوی کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به نوعی اشاره به شراب و عشق دارند. شاعر می‌گوید که از آبی که باعث برانگیختن لذت‌های عشقی می‌شود، عقل فرار می‌کند و در واقع از این شراب، لذتی عمیق به دست می‌آید. همچنین، هر کسی که از باده دوری کند، در حقیقت از چیزی دوری می‌کند که خودش نمی‌تواند از آن دوری کند. به عبارتی دیگر، لذت‌های عشق و شراب از گریز عقل و پرهیزها حاصل می‌شود.